Μαγεύει κοινό και κριτικούς, σαρώνει βραβεία…μα τι τρέχει στη χώρα του La La Land??
In the La la land World people fall in love, chase their dreams, get hurt or frustrated, succeed with losses (victories can be Pyrrhic τοο), sing, dance, dream, dare to…live.
In the La la land World the classic meets the modern, magic meets reality, the earthly meets the dreamy …all in total harmony…
By the La la land World you are irresistibly carried away without being fully aware of why, without knowing the reason of your surrendering. Just like when you are in love- you cannot meticulously you find no words to analyze how and why- if you could it means you are actually not in love…
In the La la land World «we are all – after all- made of dreams» (William Shakespeare)
Ο απόηχος της ταινίας θέλγει και τον πιο αδιάφορο- τηλεορασιολάγνο θεατή («τόσος ντόρος, κάποιος λόγος θα υπάρχει», «αφού ‘όλοι’ ,εγώ απ’ έξω θα μείνω;» και ακολουθεί προσκυνηματικός τουρισμός στο εφήμερο τοτέμ ).
Παρακολουθούμε στη μεγάλη οθόνη: νεαρά ερωτεύεται νεαρό και τούμπαλιν, στην παράλληλη πορεία τους να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους ,να ανελιχθούν ,να πετύχουν. Αυτό δοσμένο με πολύ μουσική ,χορό -ένα σύγχρονο μιούζικαλ. Όχι ,σίγουρα δεν πρωτοτυπεί σεναριακά και ένα μιούζικαλ δεν είναι αγαπητό είδος σε πολλούς… Ωστόσο πώς κατορθώνει και μαγεύει το κοινό;
Όμορφοι ,γοητευτικοί πρωταγωνιστές; Μια ιστορία αγάπης; Ωραία κοστούμια; Μουσική που συγκινεί; Χορευτικά που απογειώνουν;
Η ταινία σε συγκινεί, σε παρασύρει, σε παίρνει μαζί της με τρόπο που δύσκολο μπορείς να εξηγήσεις. O σκηνοθέτης χρησιμοποιεί συστατικά κινηματογραφικής γραφής κλασικά -είναι σαφείς οι αναφορές σε μιούζικαλ παλιά και αγαπημένα. Ωστόσο, είναι δοσμένη με τρόπο φρέσκο, σύγχρονο, αισθητικά άψογο με την ποιότητα του κλασικού χωρίς να γίνεται ρετρό. Είναι μαζί γήινη και ονειρική.
Σε μια εποχή ,σε μια πραγματικότητα βιωμένη με ανασφάλεια και φόβο, όπου το όνειρο μοιάζει πολυτέλεια, η ταινία, ξυπνά με τρόπο απλό το δικαίωμα στο ρομαντισμό, τον έρωτα, την επιτυχία με το αγκάθι του τι θυσιάζεις για να φτάσεις σε αυτή. Το όνειρο και η μαγεία συναντιέται με τη συγκίνηση, το κωμικό, την πίκρα, τη ματαίωση, το παιχνίδι. Όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι και η ζωή στην ολότητά της. Η ταινία σου ‘κλείνει το μάτι’ συνωμοτικά και σε παραπέμπει σε αυτό που σε απομακρύνει η καθημερινότητα- ‘είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό των ονείρων’ είχε πει ο Σαίξπηρ, αλλά βαθιά παραπλανημένοι μας λέει η πραγματικότητα…
ninetasland.com 