Live Your Myth…
«ήμουν και εγώ εκεί»…
Η Κροατία τα τελευταία χρόνια αποτελεί τοπ προορισμό για καλοκαιρινές αποδράσεις. πλήθος κόσμου απανταχού συρρέει στις Δαλματικές ακτές για να χαρεί τη θάλασσα, την κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα, τις εκπληκτικά διατηρημένες μεσαιωνικές πολιτείες. Εκατομμύρια τουρίστες. ‘σκαφάτοι’ και μη, δίνουν το παρόν στο ‘νέο San Tropez’, φωτογραφίζονται με φόντο κάστρα, φάρους, λιμανάκια ….
Ατελείωτες σειρές έχουν πληκτρολογηθεί για τη ‘δαντελωτή ακτογραμμή’ ,τα μοναστήρια τα μεσαιωνικά, να αναγεννησιακά, τα μπαρόκ (…και τελειωμό δεν έχουν..)
Ε, ναι λοιπόν ήμουν και εγώ εκεί μπορείς περήφανα να διατυμπανίζεις και να ‘σου οι selfie αποδείξεις και η ανάρτηση στα social media (βεβαίως, οι χαρές πρέπει να μοιράζονται…).
Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι ποζάρει περιχαρής στα σοκάκια, με μπικίνι στην ακρογιαλιά κτλ, κτλ..
Adriatic coastline. One of the greatest tourism spots in Europe.
You have already heard and read about the stunning coastline, the uspoilt nature with national parks, the well preserved centuries- old harbor towns. All together- history- nature- sea in one package… You ‘ve even imagined yourself walking around the Diocletian’s’ Palace in Splitor behind the walls of the Old Town of Dubrovnik (with the Lanisters…)
And there you are…
- among a sea of tourists
- with coastal destinations at their busiest ,prices at their highest
- with temperatures pushing 38 degrees Celsius
- in high risk of suffering agoraphobia, symptoms of persecution and threat etc..
- looking desperately for Le Guide du Savoir Vivre.
Hvar town. Installed signs at the town’s entrances promising fines for the undressed and those eating and drinking in the street. Fines for those not dressing appropriately or eating and drinking on the main squares and environs. Shirtless in Dubrovnik? That will cost 1000kuna, about 140 euros. Signs at three entrances to the old town warning visitors. Tourists walking around in the old town in beach wear or without a top will be fined on the spot 1000kuna.
Και η αλήθεια πίσω από το μύθο:
Κατακαλόκαιρο στις Δαλματικές ακτές; Ναι, είσαι ένας κόκκος άμμου, μια σταλίτσα στην τουριστο –θάλασσα, ποδοπατιέσαι στα σοκάκια, τσουρουφλίζεσαι στον ήλιο, ψάχνεις διέξοδο στο θαλάσσιο μέτωπο, αγωνιάς να ‘σβήσεις’ την κάψα στο νερό που τόσο λαχταράς για να καταλήξεις: ‘ε, σαν τη Χαλκιδική δεν έχει’ .(ο αθάνατος Ελληνάρας έχει για μια ακόμη φορά επιβεβαιωθεί)
Και οι μέρες περνούν:
Α. προσπαθώντας να περιδιαβείς τα πολυφημισμένα σοκάκια χωρίς να ποδοπατηθείς, προσέχοντας ταυτόχρονα να μη χάσεις το σύντροφο (και στον φάει καμία σουρλουλού) και ασφαλώς διατηρώντας ακμαίο το ηθικό σου καταπνίγοντας εκείνη την άτιμη την εσωτερική φωνούλα «εγώ, τι κάνω εδώ;;;). Καταλήγεις να χαμογελάς στην ταλαιπώρια σου, γιατί ‘ε, διακοπές ήρθαμε’
Β. προσπαθώντας να βρεις μια σκιά, γιατί κινδυνεύεις από θερμοπληξία και έχουν αρχίσει να ξυπνούν ένστικτα επικίνδυνα: βλέπεις τη γιαπωνέζα δίπλα σου με το παρασόλι (ό,τι κορόιδευες πίσω στην πατρίδα) και έχεις κάνει το σενάριο πως βουτάς το λαχταριστό της αξεσουάρ από το χέρια και τρέχεις να σωθείς και από αυτήν και από τον ήλιο…
Γ. αναζητώντας την παραλία την εξωτική, τη μαγική, το μέρος εκείνο που θα σε κάνει περήφανα να γυρίσεις στην πατρίδα και να τη δείχνεις – τρόπαιο του ταξιδιώτη του εναλλακτικού. Ναι, καλά. Μέσα στην αγωνία να δροσιστείς κακήν κακώς (θέμα επιβίωσης πλέον) έχεις ρίξει το κορμί σου στην πλησιέστερη παραλία ,αποδιώχνοντας κάτι ατυχείς συγκρίσεις (στην πατρίδα το λέμε ‘γούρνα’ και άλλα χαριτωμένα). Αντί συγκρίσεων, λες ένα ευχαριστώ στον ύψιστο που σε κράτησε για ακόμη μια ημέρα ζωντανό-ή …
Δ. προσπαθώντας να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου και να μην δαγκώσεις το λαρύγγι του…οι κακές ιδέες είναι πάντα των άλλων, εμείς συνήθως κάνουμε τις σωστές επιλογές, απλά ενίοτε παρασυρόμαστε…ακόμη και αν δεκάδες ταξιδιωτικά ελληνικά σάιτ συνιστούν ‘ποτέ κατακαλόκαιρο στην Αδριατική’ (και αυτά ξέρουν) , εσύ ελπίζεις ότι θα την κάνεις τη διαφορά. Τελικά δεν την έκανες (τη διαφορά)…
Ονειρεύεσαι να σουλατσάρεις σε σοκάκια με μπικίνι- παρεό, αφαιρετική, ‘παραλίας’ περιβολή; Ξέχνα το, εκτός αν σου περισσεύουν 1000kn (γύρω στα 140ευρώ) και σκοπεύεις να τα κάνεις δωρεά στο Δήμο Ντουμπρόβνικ, στο Δήμο Χβαρ κτλ. Την έχεις δει ‘εναλλακτικός’, θα την βγάλω στρωματσάδα σε δημόσιο χώρο; Θα ανοίξω το τάπερ μου και θα φάω στο παρκάκι; Ξέχνα το…θα σου κοστίσει ακριβά η …’εναλλακτικότητα’. Σεμνά, μαζεμένα και ταπεινά, με το σαβουάρ βιβρ παραμάσχαλα θα πορευτείς στις διακοπές σου …
Who could possibly survive?
1. Cersei Lanniser. Bitch
2. Cats. Superior Creatures
Τελικά ,ποιος επιβιώνει το καλοκαίρι κάτω από αυτές τις συνθήκες;
1. Η Cersei Lannister. Ασχολίαστο. Απλά Bitch.
2. Οι Γάτες. Ασχολίαστο. Ανώτερα πλάσματα
Where, why and how we travel?
I was there too..
Tourism. A vanity project holiday pictures are used as self marketing tools. Another opportunity to exercise our untamable modern ego. The surroundings are just a fun social media playground for photograph..
‘Homo Consumens’ according to Erich Fromm: ‘We consume everything with voracity, tv, movies, cigarettes, books, arts exhibits, sex…everything is transformed into an article of consumption. Behind this urge to consume there is an inner vacuity, a sense of emptiness, a sense of depression, a sense of loneliness’. Modern society has become materialistic and prefers having to being. ‘
Travel, vacations could be a product too?
We consume everything the foreign country has to offer: sea, nature, archeological sites…. Self- portraits uploaded on social media (a proof I’m alive, I do exist) with famous cultural monuments in the background: Taj Mahal, Egyptian Pyramids, the Great Wall of China, the Acropolis hill…Yes, I was there too. Another conqueror flag up the hill. What’s next now?
A tourist among tourists. A tribe without culture, a product itself of our western materialistic modern society. Massification
Few days of vacations. Out of routine. So many expectations. What to do first? Sea, sun, food, alcohol, adventure and relax, sex with a little of romance, see as much, taste as much…
Same voracity.
Homo Consumens κατά Erich Fromm. Καλύπτουμε το κενό, την κατάθλιψη, τη μοναξιά καταβροχθίζοντας τηλεοπτικά προγράμματα, ταινίες, τσιγάρα, βιβλία, εκθέσεις τέχνης, σεξ…
Οι διακοπές, τα ταξίδια ένα ακόμη προϊόν για κατανάλωση;
Λίγες μέρες άδειας…τεράστιες προσδοκίες…: πώς να στριμώξεις όλα όσα θες να δεις, να γευτείς; Θάλασσα, φύση, μνημεία, ποτά, σεξ με λίγο από ρομάνς…περιπέτεια και χαλάρωση….Όλα με την ίδια αδηφαγία.
Ναι ήμουν και γω εκεί. Έβαλα τη σημαία της κατάκτησης. Και πού πάμε μετά; Ποιος ο επόμενος στόχος; Σε ποια κορυφή θα μπήξω το σημαιάκι μου;
Where, why and how we travel?
To gain a cultural experience?
Listen to their language, taste their foods, drink their drinks…how they entertain themselves? What kind of dances do they dance? What kind of songs do they sing?
Is this an intellectual process? A ‘small anthropologist’, a researcher?
Mainly is a process that stimulates our senses. All you have to do is surrender yourself to the surrounding area. Allow yourself to look around, feel, participate, smelll….
Oh…no…Tourist Traffic…Such a noise…
Κι όμως το ταξίδι ενέχει ιερότητα- με τον τρόπο που μόνο ο Καζαντζάκης (μέγας ιεράρχης ταξιδιών τόπων, ψυχής και σκέψης) έχει αποτυπώσει. Γνωρίζω, συνδέομαι, ανοίγω, βαθαίνω, μεγαλώνω νιώθοντας ταυτόχρονα τόσο ανακουφιστικά μικρός.
Σςςς. Επιτέλους κάντε ησυχία, θέλω να μυρίσω, να γευτώ, να αφουγκραστώ, να δω, να αγγίξω και με τόσες ιστορίες να ξελογιαστώ…
ninetasland.com 