4Legs Stars

Kotor. Strictly for catlovers….Αυστηρά για γατόφιλους

Αναρτήθηκε από τον/την Nineta Kle στις

Μαυροβούνιο. Διασχίζουμε την ακτογραμμή με προορισμό το Κότορ. Το υγρό στοιχείο σε συντροφεύει  στα δεξιά, ένας ορεινός όγκος στα αριστερά. Νιώθω να με ρουφά το άχρονο.

Montenegro. 
We cross the stunning coastline going to Kotor. As we go along, i feel like i’m loosing track of time and place
The Dinaric Alps. A mountainous wall stands unwelcoming to me , a stranger and paternal to the locals. 

 Πινακίδες στα λατινικά εναλλάσσονται με άλλες στα κυριλλικά. Δρόμος στενός, στροφές…τοπίο δύσκολο. Πού πάμε; Χάνω την αίσθηση του χρόνου και το τόπου. Σαν να με απήγαγαν. Τώρα με πηγαίνουν από δύσβατους δρόμους για να αποπροσανατολιστώ, να μην βρω ποτέ πια το δρόμο της επιστροφής. Και αυτά τα βουνά…δέος. Νιώθω να με απειλούν, είμαι μια ξένη. Επιβλητικά, σου κόβουν την ανάσα, προστασία για τον ιθαγενή, τοίχος αδιαπέραστο για τον ξένο. Δηλώνω υποταγή. θα ΄μαι μια φρόνιμη επισκέπτης, με ταπεινότητα θα πατήσω τα χώματα αυτά. Ορκίζομαι…


Εξαντλητική η διαδρομή. Και απόλυτα παραδομένη φτάνω στο Κότορ. Μπαίνω στην παλιά πόλη, χάνομαι στα στενά της ξανά και ξανά και ξανά. Λαβύρινθος. 





And there i am. In the Old city of Kotor. A mysterious allure surrounds me. 
Locals and visitors are one tribe.
Venetian Montenegro raised by Tito’s communism ,indulges now the greedy morality of capitalism. 
An impulse, a strong urge to live, to experience everything. 
Smells like teen spirit here…


Παραδίνομαι εκ νέου. Ψάχνω τον Σεβάχ, είμαι σίγουρη ότι κάπου εδώ θα τριγυρνάει. Επισκέπτες και ιθαγενείς μια φυλή υπνωτισμένη στα μάγια του τόπου.


 Πού βρίσκομαι; 
Διάβασα προτού να έρθω για την αλματώδη τουριστική άνοδο, τη διείσδυση του ρώσικου χρήματος…
Ο μεσαίωνας μπλέκεται με τα ίχνη του κομμουνισμού αλά Τίτο και την αδηφαγία των ηθών του καπιταλισμού.Μια άτσαλη αισθητική και μια ορμή για ζωή, ή μάλλον ορμή να τα ζήσουν όλα. Εφηβική ορμή. 
Smells like teen spirit εδώ. 



I give up. I let myself get lost in this labyrinth. 
streets lead me in front of the sanctuary:
Cats Museum.
Cats Museum??

Πετώ το μίτο. Η Αριάδνη αποφασίζει να αφεθεί να χαθεί. Παραδίνεται στο  λαβύρινθο που την οδηγεί στο ιερό…: Cats Museum. Μουσείο Γάτας;;







Στο άχρονο, άτοπο και μυσταγωγικό του τόπου μια θεά θα μπορούσε να λατρεύεται εδώ: Η Γάτα. 
Γάτες νωχελικές, σνομπ, σίγουρες, ατάραχες, σουλατσάρουν στα σοκάκια, επιτηρούν τους υπηκόους. Μπαίνω μέσα στο ιερό (το λένε ‘μουσείο’) και προσκυνώ. Φωτογραφίες, κάρτες, παραμύθια, παρτιτούρες, γραμματόσημα…Διαχρονικά η λατρεία της γάτος τότε και σήμερα, εδώ και κει και παραπέρα. Είναι παντού: σε φωτογραφίες ανάμεσα στους μάχιμους του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου,, σε παρτιτούρες περασμένων αιώνων, σε ασιατικές γκραβούρες, στους στίχους ενός αραβικού ποιήματος…


Ναι. Η Αριάδνη θα ξεφορτωθεί το μίτο. Ο λαβύρινθος είναι η οριστική απόφαση. Αυτός είναι ο τόπος. 

Prints, postcards, lithographies, commercial and advertisements, labels, books, magazines, stamps, coins, medals…
Well, Ariadne has made her desicion. She gers rid of the thread. Labyrinth was the destination. Labyrinth is the place. 

About the Museum

The idea of setting up a cats’ museum was conceived after the donation by Countess di Montereale Mantica of a huge collection of period images.
This material was added to the collections of the Intenational Cats’ Adoption Centre «Badoer» in Venice and has become  very interesting  and large  and in the last 10 years  has increased owing to  further donations  and targeted purchases.
he importance of the material and the large number of works has given the idea of setting up a museum where the works may be seen  not only by visitors, who will certainly arrive, but also by a wider public who might wish to  get to know us through internet.
The Museum, however, is not  concered only with cats, but, through the interest this animal universally  arouses in people, aimes at making people feel and show greater respect  towards nature, the animals and the environment continually threatened by man.
how can’t love other animals and nature those who love cats?
To pass on love for animals is possible for everybody by means of a wider knowledge and knowledge is the first step towards respect.
As a seat for our Museum we chose Cattaro (Kotor) in Montenegro, a city on the extreme part of Dalmatia for various reasons: its quietness, charming position and its situation of » ideal city for cats» as the population  is fond of felines.
catsmuseum.org

Σχολιάστε