Γιβραλτάρ, υπό το βλέμμα της αυτής Μεγαλειότης…

στις

Κουίζ

Τι είναι για εσένα ο γάμος;

α. σκοπός ζωής

β. να γλιτώσω την γκρίνια της μάνας- ‘ΜΟΝΟ εσύ δεν έχεις παντρευτεί ακόμη’

γ. πώς είπατε ;

πώς είναι ο γάμος των ονείρων σου;

α. τον θέλω υπερπαραγωγή, ε μια φορά παντρεύεται ο άνθρωπος (λέμε τώρα..)

β. κάπου ρομαντικά, εγώ αυτός/ή, το σόι, οι κολλητοί, ε να μην πω και τους συναδέλφους; Να μην ξεχάσω το γείτονα…

γ. πώς είπατε;

Στους γάμους ως προσκεκλημένος

α. φθάνω πρώτος/η, να πιάσω τη θέση την καλή, να φαίνομαι στις φωτό – 6 μήνες έκανα το διαλέξω το outfit…

β. χαρτομάντιλα να μην ξεχάσω και σκουπίζω τη μύξα στο μανίκι…ντροπή…

γ. καλά πότε ήταν ;

Εάν έχεις απαντήσει 3- γ μπορείς να συνεχίσεις την ανάγνωση, ώστε υποψιασμέν@ να αποφύγεις τις κακοτοπιές . Πες λοιπόν ότι σου κλήρωσε έρως υπερπόντιος, σε χτύπησε η μοίρα (δες covid- καραντίνα ) και έλαχε το είδος σου (‘ανθρώπινο’ το λένε) να αρέσκεται σε κάθε είδους περίφραξη/ περιφρούρηση του εθνικού. Έτσι, κάτι που αρχικά θα θεωρείτο φυσικό στο υπόλοιπο ζωικό βασίλειο, δυο όντα να θέλουν να βρίσκονται, να συμβιώνουν, να συνυπάρχουν και να μοιράζονται γίνεται γρίφος δυσεπίλυτος και εσύ για μια ακόμη φορά συνειδητοποιείς ότι οι κόκα κόλες είναι πιο λεύτερες από σένα να κυκλοφορούν και να μένουν όσο γουστάρουν οπουδήποτε στον κόσμο αυτό τον κατά τα άλλα ‘ανθρώπινο’. Οπότε και συνθηκολογείς στο να παίξεις με όρους «επισημοποίησης» (γιατί ήσουν ανεπίσημ@ ?), κανονικοποίησης (ποιος ορίζει το ‘κανονικό’?). Και εδώ βέβαια ξεκινά το μαρτύριο της γραφειοκρατίας, γιατί το εθνικοκρατικό αγαπά ιδιαίτερα να ταλαιπωρεί όσους τολμούν το εγχείρημα, σαν να επρόκειτο για προετοιμασία/ δοκιμασία/ τελετή μύησης στον έγγαμο βίο …Εάν πάλι έχεις το θράσος να νυμφευθείς αλλοδαπό –μη μόνιμο κάτοικο- η πολιτεία συντάσσεται μάλλον με τη μάνα και  τ@ γυναικολόγο σου ‘τόσοι άντρες εδώ, ξένο έπρεπε να βρεις’;;…

Ο παντογνώστης Γκούγκλιος σου δίνει και πάλι τη λύση.  Το Γιβραλτάρ όπως και η Δανία αποτελεί – σύμφωνα με τις μηχανές αναζήτησης- μία από της πιο δημοφιλείς  απαντήσεις στο ‘γρήγορα/, ‘εύκολα’, ‘έγκυρα’ αλλάζω οικογενειακή κατάσταση σε κο/ κα Κοκοβίκου …Κάτι ήξερε και το ζεύγος Τζον Λένον – Γιόκο Όνο που κατέφυγε στη λύση Γιβραλτάρ για να επισημοποιήσει  τη μοιραία αυτή σχέση…Αν και ουδεμία σχέση με το θρυλικό αυτό ζεύγος, να ‘μαστε και εμείς οι άσημοι σε αυτή τη λωρίδα γης –σφήνα Βρετανική στην ιβηρική χερσόνησο.

Εδώ λοιπόν, λέγεται πως εάν ποτέ φύγουν τα διάσημα, μοναδικά σε ευρωπαϊκό έδαφος πιθηκάκια τότε θα φύγουν και οι Βρετανοί από την περιοχή…Αμ δε… Οι πίθηκοι δείχνουν καλύτερα από ποτέ- η πολιτεία με ιδιαίτερο ζήλο φροντίζει γι’ αυτό, οι Βρετανοί είναι εδώ από το 1704 και δεν λένε να ξεκολλήσουν παρά τη συντονισμένη προσπάθεια γειτόνων και των κατά καιρούς συμμάχων τους. Κάπως έτσι το μέρος αποτελεί σύμβολο της Βρετανικής ναυτικής υπεροχής, αντίστασης και ανθεκτικότητας. Αυτό που φαινομενικά σου φαίνεται ‘μικρό στο μάτι’ πληροφορείσαι ότι διαθέτει υπόγειες σήραγγες και λαβυρινθώδεις διαδρομές που θα εξέπλητταν και τον ίδιο τον Τζέιμς Μπόντ.

Σε αυτή την εσχατιά ευρωπαϊκής γης πάτησαν το πόδι τους οι άραβες και έδωσαν όνομα στο βράχο που δεσπόζει( «Τζέμπελ Τάρικ» -που σημαίνει το βουνό του Τάρικ), ο Άγιος Μιχαήλ απέκτησε τη…σπηλιά του, ο Κάρολος ο 5ος ένα …τείχος, ο βοτανικός κήπος γιγάντια παχύφυτα που παραπέμπουν περισσότερο σε …Μεξικό..

Τα παραπάνω και άλλα ομοίως ευφάνταστα  με το ανάλογο αντίτιμο μπορούν να γίνουν φόντο στη γαμήλια λήψη σου που θα ταξιδέψει μαζί σου απανταχού στην οικουμένη. Εάν δεν επιθυμείς εξωτερικά γυρίσματα και υπερπαραγωγές, εκεί στο register office θα ανταλλάξεις όρκους υπό το βλέμμα της αυτού Μεγαλειότης, ανυποψίαστης για αυτό που συντελείται και γι’ αυτό τουλάχιστον σίγουρα αθώας…

Αλλόκοτος τόπος. Παράταιρος. Πιθηκάκια στην Ευρώπη; Ροδαλοί Βρετανοί εκτός μουντής ατμόσφαιρας ;

Μια πόλη χύνεται γύρω από το Βράχο. Ψηλά στις ανηφοριές δρομάκια και γειτονιές σε μεταφέρουν νοερά και  αλλού : ίσως να σου θυμίσουν Λισσαβόνα, σοκάκια στην Ινστάμπουλ, καλντερίμια στην Άνω Πόλη. Όσο κατηφορίζεις προς τα κάτω στο θαλάσσιο μέτωπο, η πόλη φιλοδοξεί να μοιάσει του Μόντε Κάρλο, μαρίνες, ουρανοξύστες, κλαμπς, καζίνο και όμιλοι . Καθώς βέβαια τετραγωνικά δεν υπάρχουν διαθέσιμα για ματαιόδοξα σχέδια, έννοια σου και η φυλή των super wealthy έχει ήδη αποικήσει κάπου στο San Roque της Νότιας Ισπανίας, δημιουργώντας το Sotogrande elite properties μια gated community μόλις 20 λεπτά από το Γιβραλτάρ …Οπότε έρχομαι να συμπληρώσω ότι κοντά στις κοκακόλες και η upper class εξαιρείται συνόρων και λοιπών περιορισμών.

Κάπου εκεί στην ανηφοριά δεσπόζει το The Rock Hotel χτισμένο από το 1932, με φιλοξενούμενους το Winston Churchill, Errol Flynn, Sean Connery, Lennon Yoko Ono…Στο κλείσιμο της ημέρας στο μπαρ του ξενοδοχείου παρακολουθείς τα μαγικά χέρια των κατά πλειοψηφία μεσήλικων μπάρμαν να μεγαλουργούν, με σβέλτες κινήσεις ακριβείας, ανταλλάσσοντας πειράγματα μεταξύ τους, συνομιλώντας με τους  πελάτες, αυτοσαρκαζόμενοι. Ευγενικοί, περιποιητικοί, αεικίνητοι- gentlemen for sure ! Σε μια άλλη εποχή θα ανήκαν σίγουρα στο προσωπικό του Dowtown Abbey.

Για κάποιο λόγο αυτό το αταξινόμητο του τόπου αυτού με συγκινεί, όπως μάλλον καθετί ανένταχτο, ‘μη καθορισμένο αλλιώς’, αδέσποτο και μπασταρδεμένο.

            Την επομένη από την αναχώρησή μας θα γιόρταζαν την εθνική τους γιορτή. Ο θάνατος της Ελισάβετ μάλλον χάλασε την προγραμματισμένη φιέστα. Σε λίγα τα αποδημητικά πιτσουνάκια  στο δημαρχείο θα ανταλλάσσουν όρκους υπό το βλέμμα του Κάρολου.  Τι άλλο μέλλεται να αλλάξει; Στον κόσμο πέφτει βαριά η απειλή ενός θερμού πολέμου –ο ψυχρός καλά κρατεί…Τι έχει αλλάξει για μένα ; Τίποτα απολύτως….παρά μόνο αυτό, η επισημοποίηση πλέον της παραδοχής μιας προσωπικής ήττας: αυτός ο κόσμος δεν έχει φτιαχτεί για τους μοναχικούς…   

Σχολιάστε