Είναι τρελοί αυτοί οι Ρουμάνοι!
 |
| MARe |
Μια φορά και έναν καιρό το πριγκιπάτο της Βλαχίας, της Μολδαβίας και της Τρανσυλβανίας ενώθηκαν για να σχηματίσουν τη Ρουμανία! Ήδη τα μέρη κατοικήθηκαν από Σαρμάτες, Σκύθες και κυρίως Δάκες. Ασφαλώς και δεν έλειψαν και οι επιδρομείς: Ούννοι, Άβαροι, Γότθοι, Πετσενέγοι, Τάταροι, Σλάβοι, Κουμάνοι…
Κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία διατηρεί την αυτονομία της πληρώνοντας φόρο υποτέλειας με τοποτηρητές απεσταλμένους του Σουλτάνου Έλληνες Φαναριώτες. Έτσι, ξεκινά η λεγόμενη Φαναριώτικη Περίοδος, καθώς και η γνωστή φοβία του ποιητή και διηγηματογράφου Εμινέσκου για τους Έλληνες: «Και αν η τάξη και οι αρχές αυτού του τόπου έχουν διαταραχθεί, και αν έχουμε χάσει εδάφη, αν με ευκολία πετάξαμε τις παλιές καλές μας συνήθειες, αν η διαφθορά και η δειλία έχουν παρεισφρήσει στις τάξεις της παλιάς ρουμάνικης κοινωνίας, σε κάθε περίπτωση πίσω από αυτά τα δεινά είναι ένας Έλληνας ή δάχτυλος Ελλήνων.»
Once upon a time there were three –lets say kingdoms: Wallachia, Moldovaand Transylvania! Imagine now all of them united and Voila! Here it is Romania!
The Dacians, ‘ the fairest and most courageous of Thracian men’ according to Herodotus, were the ancient inhabitants of the region. They believed in the immortality of the soul and were not afraid to die. Romans conquer and colonize Dacia, that is now a province of the Roman Empire. In the fifteenth and sixteenth centuries the lands of Romania became a battleground for Ottoman armies invading southeastern Europe. Moldavia and Walachia succumbed to the Ottomans while Transylvania remains under the control of Austro- Hungarian/ Saxon forces. In the 18th century the Ottomans impose foreigners of Greek origin as rulers of Moldaviaand Walachia. It’s the beginning of the Phanarion Epoch and … Eminescu’s –famous Romanian poet and novelist- phobia of Greeks: And if the order and establishment of these lands has been upset, and if we have lost provinces, if we have discarded good old customs with ease, if corruption and cowardice have entered the classes of old Romanian society in every case the source of these evils turn out to have been a Greek, or a handful of Greeks. books.openedition.org/ceup/937
Πράξη 1η : Προσαρμογή
28.1.2018 Βουκουρέστι. Έχω ντυθεί έτοιμη για Γροιλανδία, ζω την εποχή των παγετώνων με την ατυχία να έχω καθίσει στο λεωφορείο από το αεροδρόμιο, απέναντι από το κλιματιστικό που ανεβάζει θερμοκρασία ‘πύλη της Κολάσεως ώρα Μηδέν’. Βρίσκομαι κοντά στη θερμοπληξία, αν και περισσότερο με ανησυχεί η αντίδραση πίσω στην πατρίδα όταν φτάσουν τα μαντάτα : Απεβίωσε από θερμοπληξία στο Βουκουρέστι! Ευτυχώς το κρίσιμο λεπτό (λίγο πριν τη λιποθυμία) φτάνω. Στην κυριολεξία ορμάω έξω και παίρνω μια βαθιά ανάσα Βουκουρεστίου. Φαρδιοί δρόμοι, ψιλόβροχο, άνθρωποι λιγοστοί. Στο κέντρο μιας μεγάλης πρωτεύουσας, περίοδος εορτών, ησυχία. Με περιμαζεύει από τη στάση και τις σκέψεις μου η φίλη που βρίσκεται ήδη στην πόλη μία μέρα νωρίτερα και έχει αποκτήσει τον αέρα της ‘παλιάς’. Η airbnb εμπειρία συνιστά από μόνη της κάθε φορά μία περιπέτεια, μια έκπληξη που δεν αποβαίνει πάντα θετική, ενίοτε δε συνδέεται και με ταλαιπώρια, το λες και κακομοιριά. Ο συνδυασμός Aibnb και Ρουμανία θα ξεπερνούσε κάθε προσδοκία μου… Απέναντι από τη μεγαλύτερη συναυλιακή αίθουσα του Βουκουρεστίου το Sala Palatului, ορθώνεται πελώριο το μπλοκ κατοικιών σοβιετικού τύπου. Μαζί με τα κλειδιά του σπιτιού και μια κάρτα εισόδου! RFID card reader; Και όμως έτσι ανοίγει η ταπεινή αλουμινένια πρώτη είσοδος! Η δεύτερη πόρτα θα ανοίξει με κλειδί και θα απαιτήσει περισσή δύναμη για να τη σπρώξεις…Και να βρισκόμαστε μπροστά σε δύο ασανσέρ. Ανεβαίνουμε στον 6ο, όχι δεν φτάνουμε ακόμη. Στον 6ο θα ανοίξουμε μια πόρτα θα διασχίσουμε το δωμάτιο όπου προφανώς πετιούνται τα απορρίμματα των ενοίκων, και η δεύτερη πόρτα θα μας οδηγήσει έξω σε ένα στενό διάδρομο. Αριστερά πόρτες διαμερισμάτων, δεξιά φιμέ τζάμι προφυλάσσει το βλέμμα σου και εσένα από τον πανικό του ύψους. Διασχίζοντας το στενό διάδρομο νιώθω σαν την Γκαμπίτα, την ηρωίδα του Μουνγκίου στο ‘4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες’, φοβισμένη, συνωμοτικά βαδίζω με τη συγκάτοικό μου για την παράνομη έκτρωση, είναι εποχή Τσαουσέσκου. Στο τέλος του διαδρόμου ανοίγουμε μια πόρτα, ανεβαίνουμε έναν όροφο με τις σκάλες και να ‘μαστε! Κάπως έτσι ο καθημερινός απλός λόγος ‘πάμε σπίτι’ αποκτά μια περιπλοκότητα: γραφειοκρατικός μηχανισμός σταλινικού τύπου!
Με το φως της ημέρας αγναντεύω τη θέα: Το συναυλιακό θέατρο Sala Palatului καλύπτεται από τεράστιες αφίσες, παραγωγές που θα φιλοξενηθούν. Mamma mia και …μπα, δεν μπορεί…Νίκος Βέρτης;;;
Act 1: Accommodation
12.28.20018 First time in Romania. First time in Bucharest. Expecting to find a bustling capital cityI found a rather chilled city with both meanings of the word: cold and tranquil! And here starts the airbnb adventure! Looking for your airbnb accommodation is an adventure itself, looking for your airbnb place in Bucharest turned out to be an even more complicated process. It’s a Soviet- style standardised apartment block: you cross two main doors to enter, choose (!) your elevator (two available), reach your floor, open a door, and then another one, go down a long narrow corridor and…I feel i time travel back to Ceausescu’s era, I am the clueless, spacey Gabriela of the 4 Months, 3 weeks & 2 Days (Cristian Mungiu) going with my friend for the illegal abortion: oppressive air, squalor, supernatural horror!
I wake up in my centrally located, cosy airbnb apartment- totally adjusted. I look at the view: Sala Palatului, the biggest concert hall in Bucharest, two giant posters on the building, one advertising Mama Mia musical production and the other one…a Greek pop –folk diva!! Here? In Bucharest? In a music hall? Eminescu in my ears “Beware of Greeks…”
Πράξη 2η: Lucacs Jean –Tibi18 ani
16 Δεκεμβρίου 1989. Στην πόλη Τιμισοάρα μια διαμαρτυρία κατοίκων για τη μετακίνηση του ιερέα Laszlo Tokesμετατρέπεται σε διαδήλωση που γρήγορα εξαπλώνεται και σε άλλες πόλεις της Ρουμανίας. 21 Δεκεμβρίου οργανώνεται από τις αρχές συγκέντρωση συμπαράστασης στον Τσαουσέσκου και εκείνος θα εκφωνήσει τον τελευταίο του λόγο για να εισπράξει την αποδοκιμασία και την κατακραυγή του πλήθους. Οι διαδηλώσεις εναντίον του συνεχίζονται και στις 22 Δεκεμβρίου. Ο ίδιος θα διατάξει τη βίαιη καταστολή τους. Φυγαδεύεται το ζεύγος Τσαουσέσκου από το κτήριο του ΚΚΡ, όταν διαδηλωτές εισβάλλουν σε αυτό μετά από προσπάθεια του Τσαουσέσκου να απευθυνθεί στο πλήθος που έχει μαζευτεί.
Το ζευγάρι συλλαμβάνεται, δικάζεται και εκτελείται την ημέρα των Χριστουγέννων του 1989. Η δίκη και η εκτέλεση μαγνητοσκοπούνται και κάνουν το γύρο του κόσμου. 1.104 ο συνολικός αριθμός των θανάτων κατά τη διάρκεια της Ρουμάνικης Επανάστασης. Ανάμεσά τους κα ο Lucacs Jean –Tibi, 18 χρονών.
Όχι, δεν έχουν ξενοιασιά τα Χριστούγεννα εδώ. Δεν γνωρίζω αν είχαν ποτέ ή πότε. Πάντως δεν έχουν και δεν θα έχουν. Είναι πλέον η επέτειος μιας αιματηρής ανατροπής.
Πίσω στο 1984 τίποτα δεν προδικάζει ακόμη το αιματηρό φινάλε. Ο Τσαουσέσκου ξεκινά το φαραωνικό του έργο, το κτίσιμο του μεγαλύτερου κτηρίου της Ευρώπης, το δεύτερο του κόσμου (μετά το Πεντάγωνο). Έχει μόλις γυρίσει από την πρωτεύουσα της Βόρειας Κορέας γοητευμένος από τα κυβερνητικά κτήρια του καθεστώτος.
Το οικοδόμημα θα στηθεί στο μοναδικό λόφο που διαθέτει η πόλη του Βουκουρεστίου. Σημαντικά μνημεία και κτήρια αρχιτεκτονικής αξίας θα χαθούν για πάντα και μαζί τους και η φυσιογνωμία μιας πόλης που κάποτε λεγόταν «Παρίσι των Βαλκανίων». Για την αποπεράτωσή του θα εργαστούν 20.000 εργάτες σε τρεις εναλλασσόμενες βάρδιες, ανάμεσα στους εργάτες και φαντάροι που υπηρετούν τη θητεία τους. Τα πάνω από 1000 δωμάτια που διαθέτει θα στέγαζαν κυβερνητικές υπηρεσίες, τις εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ Ρουμανίας και την αμετροέπεια του παράφρονα οραματιστή τους. Σήμερα ωστόσο έχει μετονομαστεί σε Παλάτι της Βουλής και στεγάζει τη Βουλή, τη Γερουσία, ένα Διεθνές συνεδριακό κέντρο ενώ χώροι του ενοικιάζονται για εκδηλώσεις. Κάποιες αίθουσες είναι προσβάσιμες στο κοινό και με ένα εισιτήριο μπορείς να έχεις τη μοναδική ευκαιρία να περπατήσεις και να αγγίξεις μάρμαρα μοναδικής ποιότητας, να θαυμάσεις το μεγαλύτερο πολυέλαιο, την πιο μακριά κουρτίνα που έχει κρεμαστεί ποτέ και άλλα παρόμοια ρεκόρ του Γκίνες…Αν πάλι είσαι τυχερός μπορεί να τύχεις τον καταπληκτικό ξεναγό με το βρετανικό φλέγμα και χιούμορ- άγγλος μπάτλερ ξεπεσμένης αριστοκράτισσας κοντέσας με σαρδόνιο, βλάσφημο, υπόκωφο χιούμορ στην προηγούμενη ζωή του- σίγουρα! Στους μαρμάρινους υπερπολυτελείς τοίχους κρέμεται ένας πίνακας παραφωνία –απομίμηση χριστιανικού, αναγεννησιακού μαρτυρία ότι εδώ γυρίστηκαν σκηνές από την ταινία «Αμήν» του Γαβρά. Η διοίκηση αποφάσισε να το κρατήσει στο χώρο ! Μήπως το υπόκωφο χιούμορ δεν είναι μόνο του ξεναγού; Αναρωτιέμαι…
Ο Τσαουσέσκου δεν θα προλάβει να το δει ολοκληρωμένο, δεν θα χαιρετήσει το λαό του από το μπαλκόνι του. Αντί αυτού ο Μάικλ Τζάκσον χαιρετά πρώτος τους κατοίκους της πόλης, που τον υποδέχεται με τιμές αρχηγού κράτους!
Στέκει το κτίριο μνημείο παρανοϊκής μεγαλομανίας, ισχύος και πλούτου. Άδειο, κενό στη γιγαντοσύνη του, δεν αγαπήθηκε, δεν αγαπιέται, δεν ‘γεμίζει’ ζωή, ένα θλιβερό μαυσωλείο που δεν μπορείς να αγνοήσεις, δεν μπορείς να απαλλαγείς από αυτό. Δεσπόζει και στοιχειώνει ζωές και μνήμες. Μνημείο στην ανθρώπινη ματαιοδοξία. Ύβρις. Κατάπιε το δημιουργό του, τον Μάικλ Τζάκσον αλλά και τον 18χρονο Lucacs Jean–Tibi ..που όχι, το κτήριο αυτό δεν ήταν ποτέ στα όνειρά του.
Act 2: Lucacs Jean –Tibi 18 ani
December 16, 1989. A protest in Timisoara against the communist authorities attempt to transfer the Bishop Laszlo Tokes turns to demonstration and two day later tens of people drop dead when the army fired into the crowd. The news spread quickly across Romania. A demonstration of support for the priest soon expanded into an uprising against Romania’s Communist regime. Ceausescu called for a mass rally in Bucharest. The speech –his last one- was a disaster. The crowd broke into chants of protest. Battles in the streets of the city. The Ceausescus fled Bucharestby helicopter but it’s already too late for them. The couple was executed with 120 bullets at 4pm at a military base outside Bucharest on 25 December 1989.
The total number of deaths in the Romanian Revolution was 1.104 people. Among them Lucacs Jean –Tibi, he was 18.
No Christmas spirit could flourish around. I don’t know if ever existed or when –apparently before communism- but once and for all the magic and the carelessness is inevitably marked by a bloody revolution. Christmas are days of memories, honor and contemplation.
Back to 1984 nothing seems to prejudge the dreadful end. Freshly arrived from North Korea and impressed by the administrative buildings of the country Nicolae Ceausescu gets his colossal vision out of the ground. This will cost the relocation of tens of thousands of people, the destruction of neighborhoods, the demolition of buildings of unique historical and architectural value and the distortion of a city that used to be ‘Little Paris’. Located on Arsenalului Hill, the House of the Republic, the People’s House would gather the presidency of the republic, the great national assemble, the council of ministers, the supreme court and of course His/ Her Majesty. Instead, today the Palaceof Parliament hosts the Senate and the Chamber of Deputies, Bucharest International Conference Center, three museums and a part of it is open to a flow of tourists. Curious or a World Record fun, you can book a ticket and walk around the 2nd biggest administrative building, after the Pentagon and the most expensive and the heaviest in the world. Twelve floors above ground and another eight underground, luxuriously decorated chambers, carpets and curtains that have been made inside, a 2 tons chandelier and many other Guinness favorites. And if you are lucky you may be toured by this incredibly delightful man with the British humor, sarcastic, ironic, wittily insinuative. Inside this show off luxury a discord, a twist: an imitation of a renaissance religious painting! A remain of Amen, Gavras movie, some of the scenes were shot inside the Parliament! The museum’s management decided to keep the painting ! Once again the Romanian humor (?)
Ceausescu didn’t live to see his final dream come true. No speech of his was ever heard from the balcony of the building. In fact it was Michael Jackson who said to the crowd from the balcony at the Parliament Palace “Hello Budapest! I mean Bucharest…”
And here stands the gigantic building, symbol of vanity, megalomania, totalitarianism – pathetically empty and despised, never loved ,never will be. Impossible to ignore it, no way to get rid of it. Haunts lives and memories. A creature that swallowed its creator, Michael Jackson and Lucacs Jean –Tibi, whose dreams never included it.
 |
| Outside Ceausescu’s Mansion |
 |
| Entrance to the mansion |
 |
| The winter garden- inside the house |
 |
| Part of Elena’s closets |
 |
| MARe |
 |
| Corpse trammed by bulldozers, Ion Grigorescu, 1990- MARe |
 |
| National Theater of Bucharest |
 |
| Inside the NTB |
 |
| Inside the NTB |
Πράξη 3η: Lets have fun
Καιρός για μιαδόση εορτών ήμάλλον για διαφυγή στο όνειρο. Προνόησε γιααυτό ο Τσαϊκόφσκι και μας χάρισε τον Καρυοθραύστη, μπαλέτο σε δυο πράξεις. Το Εθνικό Θέατρο της Ρουμανίας έχει ανοίξει της πύλες του και με κάθε λαμπρότητα υποδέχεται τους επισκέπτες. Κόσμος περιποιημένος παίρνει θέση, καλοκουρδισμένοι όλοι, σαν να γνώριζαν από πριν τις θέσεις τους. Ζευγάρια, φίλοι, γονείς με παιδιά γεμίζουν την αίθουσα. Κοιτώ αριστερά μου και δεξιά μου τον κόσμο: είμαι σίγουρη πως κάπου ανάμεσα στον κόσμο θα είναι και η Κορνέλια του Child’s pose (Netzer, 2013), η εξουσιαστική, κυριαρχική μάνα που χρησιμοποιεί τη δύναμη που της δίνει η κοινωνική της θέση για να ξελασπώσει τον ενήλικο υιό της από τις συνέπειες ενός θανατηφόρου ατυχήματος που προκάλεσε. Κάπου εδώ θα είναι και ο γιατρός Ρομέο, ο πατέρας του Bacalaureat (Mungiu, 2016) που καταδύεται σε μονοπάτια σκοτεινά προκειμένου να διασφαλίσει ένα λαμπρό μέλλον για τη μοναχοκόρη του, όταν αυτό διακυβεύεται. Φαντάζομαι τους δυο τους ζευγάρι: θα επρόκειτο για ταινία καταστροφής! Αλλά να, η Κλάρα ξύπνησε, ο ιππότης έγινε και πάλι ο ταπεινός Καρυοθραύστης δώρο του θείου! Το κοινό ενθουσιώδες, σηκώνεται όρθιο να χειροκροτήσει. Το ένιωθες και κατά τη διάρκεια της παράστασης πως το κοινό συμμετείχε και αυτό στον παραμυθένιο κόσμο…ανάγκη απανταχού, μάλλον.
Η παραμονή Πρωτοχρονιάς μας φέρνει σε πάρτι, σε ένα όμορφο διώροφο σπίτι με αυλή που έχει μετατραπεί σε μπαρ. Δυο γάτες βολτάρουν ανάμεσα σε πόδια και αγκαλιές σκηνοθετών, παραγωγών, διαφημιστών και λοιπών ημών των άσημων. Οι γυναίκες φορούν μάσκες, φτερά αγγέλου, διαβολοαυτάκια και άλλα αξεσουάρ που παραπέμπουν σε καρναβάλι! Σε kinky καρναβάλι. Άνοιξε το τριώδιο πρόωρα στο Βουκουρέστι; Καρναβάλια και New Years Eve μαζί; Ναι, μου απαντούν, χωρίς περαιτέρω εξήγηση…Η καθαρότητα της απάντησης με ..πείθει (δεν ξέρω ακόμη για τι έχω πεισθεί)
Στο μικρό κέντρο της παλιάς πόλης, στα πλακόστρωτα δίπλα δίπλα μπεργκεράδικα, ελληνικές ψαροταβέρνες, τούρκικο κεμπάπ, strip show halls, bars, εστιατόρια και το διάσημο ‘κατηγορία από μόνο του ‘Caru cu Bere : εντυπωσιακά μεγαλοπρεπής η αίθουσα, κατάμεστη η σάλα, χορευτές σε λάτιν και ρουμάνικους ρυθμούς ξεσηκώνουν τους πελάτες, service σε απόλυτο χάος και το κυρίως πιάτο σου να μετατρέπεται σε τυρί σαγανάκι!
Act 3: Lets have fun
And what if you are just looking to feel that Christmassy glow a bit? Tchaikovsky has the answer: The Nutcracker! A festive favorite, a best loved ballet! In the National Theater of Bucharest dressed up people are gathering. I look around them. I’m pretty sure among them there is Cornelia, Child’s Pose (Netzer, 2013) mother, the competent career woman, part of Bucharest elite, wealthy and successful architect determined to clear her adult son’s name. Doctor Romeo should be here too. Elisa’s father from “Bacalaureat” (Mungiu, 2017) who is driven to extremes in order to protect his daughter’s future. Both parents- tragic heroes of a chaotic post –Ceausescu era. I imagine Cornelia and Romeo as a couple! Doomsday movie!
In the meantime Clara woke up under the Christmas tree with the nutcracker doll in her arms realizing it was all a dream! The audience standing up applauds enthusiastically. All in need for little magic in our lives, a fairy tail essence!
New Years Eve’s Party. Somewhere in the center of Bucharest inside a mansion turned into a resto and bar. Two kitten stroll among feet of producers, directors, advertisers and rest of us the unknown. People dressed fancy and with a touch of Carnival: angel wings, crowns, horns…what’s going on? I ask about an ‘indigenous’: we don’t have carnival fiesta so we celebrate both, just for fun! Speechless ! i pretend i do understanding but still i feel i’m an alien!
Nightlife region in the old center: bars, pubs, clubs, massage centers, strip clubs, burger restaurants, Greek fish taverns, doner king kebab all together. Fun for all tastes!
Πράξη 4η: Transylvania chic
Brasov. Σοκάκια πλακόστρωτα, ατμόσφαιρα μεσαιωνική, σαξονικές επιρροές μαζί με θερμοκρασίες! Ημέρα ξεκινά ράθυμα, σιγά σιγά η πόλη ξυπνά- είναι πρωτοχρονιά. Οι οδοκαθαριστές μαζεύουν το ίχνη της χθεσινοβραδινής γιορτής παίζοντας σχεδόν μεταξύ τους. Στην κεντρική πλατεία κόσμος χαίρεται τον ήλιο που έχει μόλις βγει, ρουφά ό,τι προλάβει από τις ακτίνες του πριν έλθει το επόμενο σύννεφο. Όλα κυλάνε με μια ηρεμία ζηλευτής βορειοευρωπαϊκής χώρας, όπου όλα είναι εν τάξει! Ψάχνω για τις γνώριμες πλέον ανατρεπτικές ρουμάνικες γκροτέσκ πινελιές σε αυτό τον καμβά που θα μπορούσε να είναι βαυαρικός…ψήγματα ! Όλα σχεδόν δηλώνουν μια ‘κανονικότητα’.
Εκεί, κάπου στα σύνορα με την Ουκρανία, στο χωριό Sapanta, βρίσκεις την κορύφωση αυτής της λεπτής ρουμάνικης ειρωνείας, το συνωμοτικό κλείσιμο του ματιού στη σοβαροφάνεια, την ‘ανατροπή’ αλά Ρουμανια που τόσο εκτίμησα! Το λένε Χαρούμενο Κοιμητήριο (Cimitirul Vesel) και είναι αυτό ακριβώς που υπόσχεται, ένα νεκροταφείο με πολύχρωμες επιτύμβιες στήλες και ένα σχόλιο σκωπτικό για το συχωρεμένο που αν δεν σου προκαλέσει το γέλωτα, σίγουρα δεν θα αποφύγεις το μειδίαμα. Το σχόλιο μπορεί να είναι ένα ποίημα ή απλά να απεικονίζεται ο αποθανών μαζί με το ..πάθος του (ποτό, χαρτιά…κτλ). Όλο αυτό ξεκινά το 1930 από τον τοπικό ξυλογλύπτη Stan Ion Patra. Άλλοι πάλι πηγαίνουν ακόμη πιο πίσω, όταν οι Δάκες οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής, γιόρταζαν το θάνατο ως την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα επίγεια βάσανα και τη μετάβασή του σε έναν κόσμο καλύτερο!
Η Ρουμανία; Πίσω από τους Λόφους, Μουνγκίου. Ατμόσφαιρα βαριά, καταχνιά, αργοί ρυθμοί, η Ρουμανία ακροβατεί ανάμεσα στο τότε και το τώρα, τη λογική και το μεταφυσικό και έρχεται η σκηνή του φινάλε να τα αποδομήσει όλα.
Αδιαμφισβήτητα το ρουμάνικο σινεμά λέει την αλήθεια.
Act 4: Transylvania Chic
Brasov. Cobblestone streets, pedestrian zones, streets lined with cafes. Influences from the Ottoman Empire, the Kingdom of Hungary and the Saxons. A medieval city with a relaxed and romantic atmosphere. Piata Sfalului, the council square if full of people, they browse around enjoying the first day of the new year. Nothing reminds you of a place of public trials and executions back in the Middle Ages. Everything around so western European! Where is my beloved Romanian ‘twist’? I start missing it. Close to the council square the imposing Black Church, Biserica Neagra, the largest gothic church in Eastern Europe, earned the name after a fire in 1689 burned the church and the walls darkened from smoke. Hmm, still not the ‘twist’ I am looking for…
It was 6 hours away from Brasov, near the borders with Ukraine, in the town of Sapanta that I could find the very best of Romanian humor! Its called “Merry Cemetery”, a cemetery adorned with colorfully painted gravestones with a hilarious poem for an epitaph or a specially dedicated painting! Stan Ioan Patras an artisan back on ‘30s actually revived and expressed Dacians attitude towards death: a gate into another world, the last party where there are present the deceased and the living left behind. On the gravestones we can see scenes from the life of the departed, occupations, sinful and bad habits…with a touch of irony! A unique place expressing in an optimistic manner the true meaning and beauty of life!
About Romania? Romaniais ‘Beyond the Hills’ (Mungiu, 2012): austere, sooty air, enigmatic, atmospheric, befuddled and directionless with a deconstructing finale as an ironic remark!
Yes, definitely Romanian cinema tells the truth !
the romanian cinema we love:
- The way i spent the end of the world, Mitulescu, 2006
- Dogs, Mirica, 2016
- Bacalaureat, Mungiu, 2016
- Child’s Pose, Netzer, 2012
- Beyond the hills, Mungiu, 2012
- Aferim!, Jude,2015
- California Dreamin‘, Nemescu, 2007
- Police, Adjective, Porumboiu, 2009
- The death of Mr. Lazarescu, Puiu, 2005
- If i want to whistle, i whistle, Serban, 2010
- 4 months, 3 weeks, 2 days, Mungiu, 2007
- 12:08 East of Bucurast, Porumboiu, 2006
 |
| That’s all folks, Florin Ciulache, 2012- MARe |
ninetasland.com 